Mittwoch, 11. Februar 2026

Am Morgen ging die Reise weiter auf dem Ho Chi Minh Pfad. Entlang an einigen Stauseen und Kraftwerke. Vietnam wird für etwa 40% mit Wasserkraft versorgt. Auch haben wir Goldwäscher gesehen. Anscheinend findet man überall Gold am Fluss.

Nach insgesamt 150 Kilometer (gestern 100, heute 50 Kilometer) verlassen wir den Ho Chi Minh Pfad. Für uns endet diese Strecke auf einer Brücke, welche von den Amerikaner bombardiert und zerstört wurde. Der Transport wurde damals mit einer Fähre aufrecht erhalten. Viele Vietnamesen starben hier. Für diese Menschen gibt es am Ende der Brücke ein Denkmal.

Wir biegen ab auf die A17 Richtung Da Nang. Unser Guide fährt nicht gerne grosse Strassen und somit biegt er ab in einer ruhigeren Weg. Wir kommen auf einer neue Brücke. Diese wird nur durch Mopeds und Motorräder genutzt. Etwas später ist klar warum. Die Strasse ist nicht fertig. Durch ganz schmale Wege schlängeln wir uns durch ein Dorf bis zur nächsten Hauptstrasse.

Unser Ziel My Son ist nicht mehr weit. My Son ist eine Sammlung von Hinduistischen Tempel. Die Anlage wurde ebenfalls von den Amerikaner angegriffen und grösstenteils zerstört. Die Einschlagkrater sind noch vorhanden. Die einzelnen Tempel werden so weit wie möglich restauriert.

Nach diesem Besuch geht es über Landstrassen nach Hoi An. Es sind noch knapp 50 Kilometer. Gegen 15.00 Uhr treffen wir beim Hotel ein. Es war wieder wunderschön heute. Wir haben die beiden Tagen richtig genossen.

’s Ochtends ging de reis verder over het Ho Chi Minh-pad. Langs enkele stuwmeren en krachtcentrales. Vietnam wordt voor ongeveer 40% van waterkracht voorzien. We hebben ook goudzoekers gezien. Blijkbaar vind je overal goud in de rivier.

Na in totaal 150 kilometer (gisteren 100, vandaag 50 kilometer) verlaten we het Ho Chi Minh-pad. Voor ons eindigt deze route op een brug die door de Amerikanen is gebombardeerd en vernietigd. Het transport werd destijds met een veerboot in stand gehouden. Veel Vietnamezen zijn hier omgekomen. Voor deze mensen staat aan het einde van de brug een monument.

We slaan af naar de A17 richting Da Nang. Onze gids rijdt niet graag op grote wegen en slaat daarom af naar een rustigere weg. We komen bij een nieuwe brug. Deze wordt alleen gebruikt door bromfietsen en motorfietsen. Even later wordt duidelijk waarom. De weg is nog niet af. Via smalle weggetjes slingeren we ons door een dorp naar de volgende hoofdweg.

Onze bestemming My Son is niet ver meer. My Son is een verzameling hindoeïstische tempels. Het complex werd ook door de Amerikanen aangevallen en grotendeels verwoest. De inslagkraters zijn nog steeds zichtbaar. De afzonderlijke tempels worden zoveel mogelijk gerestaureerd.

Na dit bezoek rijden we via landweggetjes naar Hoi An. Het is nog bijna 50 kilometer. Rond 15.00 uur komen we aan bij het hotel. Het was weer een prachtige dag vandaag. We hebben echt genoten van deze twee dagen.

Schreiben Sie einen Kommentar

Ihre E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert